De pagina van Cor van Vliet

Diepte gesprek waarin stilte
ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven


als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich
bloemen, vogels, wolken
laten wij ze niet in de rede vallen
we geven hen het laatste woord
zo zwijgen we verder allebei

Je kijkt naar buiten
met gebroken ogen
wat zie je nog
wij staan om je bed
maar toch ben je alleen
zijn we je nabij
of gewoon bij je

een veelzeggende stilte
of niets zeggende woorden
na de laatste injectie
en een kus
gaan we, één voor één
en verdwalen al
bij de voordeur
maar jij weet de weg
bent bijna thuis