Je kijkt naar buiten
met gebroken ogen
wat zie je nog
wij staan om je bed
maar toch ben je alleen
zijn we je nabij
of gewoon bij je
een veelzeggende stilte
of niets zeggende woorden
na de laatste injectie
en een kus
gaan we, één voor één
en verdwalen al
bij de voordeur
maar jij weet de weg
bent bijna thuis
Je moet lid zijn van GedichtenClub om reacties te kunnen toevoegen!
Lid worden van dit sociale netwerk