een brug te ver

[lonely 1]

en met ijskoude vingers
scheur ik flarden uit een zomer
reeds voorbij in blauwe hemel
kijk ik achterom
naar wat blijft
aan wolken grijs, vol van oud zeer

ik scheur pijn doormidden
verwaai de snippers in een herfst
die stormt
maak bootjes van ’t verdriet
en laat hen varen tussen rode noten
maar niks helpt

en met ijskoude vingers
streel ik de winterlucht
steel ik het vriezen en de pegels
scheur wat voor me ligt in repen
verdrink mezelf in een papieren waterspiegel

ik kijk en zie een bevroren regenboog
hij oogt als een brug te ver …



02-11-09


lonely 1